Yavaş yavaş başlıyor yine yaprak dökümü, ağaçlar bir bir atıyor üzerinden umutları, doğa bir anlam vermeye çalışıyor hayata, hüzün ise ortalığı ince bir sis gibi bulandırmakla meşgul
Yavaş yavaş başlıyor yine yaprak dökümü
Ağaçlar bir bir atıyor üzerinden umutları
Doğa bir anlam vermeye çalışıyor hayata
Hüzün ise ortalığı ince bir sis gibi bulandırmakla meşgul
Pencereler, soğuk yağmur damlacıklarını izleyen gölgeleri ağırlamakta
Güneş, kendi rengini saran sonbahara inat,
Daha bir başka batmakta
Gece, anlatılmaz kederler içinde karanlık hayallere dalmış.
Kapıda ayrılık Kaderde gözyaşı
İçimizde buruk bir kalp çarpıntısı
Boğazımızda bir düğüm Radyoda yanık sevdalı bir türkü
Çaresizlik sarmış dört bir yanımızı
Anılar yansır duvarlara
Ve alacakaranlık aydınlığında son yaprak dökümü veren boynu bükük güller.
