Bir heyelan koparır ardındaki aşkları
yüreğinde taşıyanlar
Savrulurken dumanlar gemilerden
yanardı yürekteki meşale
Öyküler biriktirir şiir kitaplarının
yanına
Ölü sevdaları diriltirdi şairler
Terk edilmiş kulübelerin kırılırdı
camları
Zulâsına soğuğu çekmiş mektupların
kıyısından akarken nehirler
Toprak kanar su kururdu dudakta
Ve o eski şarkılar sallanırdı sokaklara
gece çökmeden öncesi
Savruk rüzgârların eşliğinde titrer
yüreği buruk masum kalplerin ateşi
Tarihten düşer eski sevişmelerden
kalan terle
Islanır satır, küser mısralar vururken
kayalıklara gemiler
Yosun gibi kokulu bir öykü vurur geçer
yürek kumsalından
Ve bir dalga çeker gidenin
ayak izlerini içine
Koparılmamış takvimler sevilenin
gidişini gösterirken
Kuru gazellere kalırdı yine de
söylenmemiş sözler
Yürek aşklarla yakılırken fırtınasında
Bir cehennem, bir ateşten söz edilir
ardından
Bir sahipsiz günahkâr misali...
