Sac ekmeği gibiyim, içim de dışım da kavruluyor ateşim sancılanıyor. Ha doğurdum, doğacak bir şiir aczin ucundan tutuyoruz ya da o mu tutuyor bilinmiyor
Sac ekmeği gibiyim
içim de dışım da
kavruluyor
ateşim sancılanıyor
Ha doğurdum,
doğacak bir şiir
aczin ucundan tutuyoruz
ya da o mu tutuyor bilinmiyor
Elime kalem alıyorum
kağıt alevleniyor
harfler elimde can veriyor
Mayın tarlasında ayaklarım
elim kolum yalnızlığa çarpıyor
bana bir top verin
içinde annemin nefesi olsun
Bilmezsiniz annemin nefesini
gaz halinden sıvıya dönüştürmeyi
tam bir ömür açtı
Ki ben bir yağmur damlasıyım
Katı değilim!
Gaz hiç değilim!
bulunduğum kabın şeklini alır
bir şekilde yolumu bulurum.
Atomlar arasındaki
boşluğu değerlendiririm
Proton, nötron tanımam!
Annem ki yağmur, yağmur ki annem
üzerime yağdı, yandı, ağladı, titredi
Bir gün ölürsem vasiyetimdir;
Annemin nefesiyle yıkayın!
