Kiremitlerin üzerinden yükselerek genişleyen gökyüzü gibisin, ben bir perde aralığından izliyorum. Ağacın gölgesi resim çiziyor, sigaranın kırıklaştırdığı beyaz perdeye
Kiremitlerin üzerinden yükselerek genişleyen gökyüzü gibisin
Ben bir perde aralığından izliyorum
Ağacın gölgesi resim çiziyor
Sigaranın kırıklaştırdığı beyaz perdeye
Rüzgar hareket katıyor resme
Ve güneş; ışık
Ellerim başımın altında kavuşmuş
Bir sıkıntı basıyor içimi
Perdeyi açıp kiremitlerin üzerinden
Sana düşemememin çaresizliğini duyuyorum derinden
Bir yükseklikten düşülür, fakat
Bir yüksekliğe düşülemez olduğunun o an farkına varıyorum
O yüzden ayağım sallanarak Chopin’e eşlik ederken Perde aralığından
Gökyüzünün üstüme düşmesini bekliyorum
Bir İkarus olmadığımdan.
