Hiç hesap etmedim ölebileceğimi,
Böylesine genç hissederken.
Bir deniz kenarına oturmuş, tüm kaygılarımdan uzak;
Lacivert sularda şehrin ışıkları oynaşırken.
Eylül akşamının hüzünlü sessizliğini,
Ciğerlerime çekip nefesimi tutarak,
Ardına yaslanıp yalnızlığımın, zihnimde anıları yâd ederken;
Hesap etmedim bir gün bile, ansızın gidebileceğimi.
Yaktığım son sigaranın, son olabilme ihtimalini düşünmedim hiç.
Sarı sayfalara karaladığım işe yaramaz birkaç dizede,
Vasiyetimdi belki de kelimeler, en hissiz hâliyle.
Sokakta en son kimin selamının emanetçisi oldum bilmeden,
Sırtımdaki yüklerin bir anda hafifleyeceğini kestiremeden,
Hep bir kederli yaşadım yıllar yılı,
Ansızın sona gelinebileceğini hiç sezmeden.
Şimdi bir rüzgâr kadar hafif varlığım,
Nasıl da ölümü yaşanacaklar listemde gözden kaçırmışım.
