Gerçek seni tanımak istiyorum dedi.. Gerçek ben kimdi? Zihnimin dehlizlerinde cevabını arayıp kendi içimde kaybolduğum bu karanlık sorunun cevabını hiç bilemedim ki... Gerçekten bu, ben değilsem ben kimim... Yaralarını kendi saran, kendinden kaçıp kendine sığınan, ama asla başkasına boyun eğmeyen, bakışlarını gökyüzünden çevirmeyen, ağzına ıslık gibi bir türkü takıp herkesten daha mutlu görünen, ben değilsem... Ben kimim! Kendimi karanlık bir hücreye kapanmış acılarının ağırlığı ile sırılsıklam ter içinde dizlerini kendine çekip karanlıkta ağlayan zayıf bir insan olarak hayal ediyorum... Ama kendimi oraya neden hapsettim ki...? Küçük bir çocuk olduğumu farketmesinler diye güvende tutmak mı istedim kendimi, ya da dünyanın pisliğine karışmadan orda kalmak mı geldi içimden? Bilmiyorum. Tek bildiğim bu lanet olası gezegenden nefret ediyorum. Gökyüzü bile fazla buraya, başka bir gezegene taşınsam ya... Yanıma birkaç kitabı, kedilerimi, gitarımı ve kahvemi alıp çekip gitsem… Peki başka gezegenlerde deniz var mı? Orada da mavi mi gökyüzü? Feridun Düzağaç’ı, Teoman’ı, Bonomo’yu, Nev’i, Son Feci Bisiklet’i, Yüzyüzeyken Konuşuruz’u, bir de Oğuz abimi alıp gideyim artık... Derler ya hasta ziyareti kısa olur. Bu yaşlı, hastalıklı dünyada fazla bile kalmadık mı Sizce?
