Soğuk bir sabaha uyanmak, buzlu bir pencereden bakarak
Soğuk bir sabaha uyanmak,
Buzlu bir pencereden bakarak.
Bütün renkler solmuş,
Doğu olduğunu bilmesem soldaki manzaranın,
-Ki manzara değildir o, aynı evler, aynı cadde, her gün, her gece,
Her mevsim, her sene-
Güneşi aramazdım o yönde.
Bir tembellik var nedense bu sabah gördüğüm her şeyde.
Kumruları da duymadım, kuşlar da yoktu ne bahçede ne gökte.
Güneş bile uykuda bulutları çekmiş üstüne.
Terkedilsem bile bilmeyecektim,
Birbirine benzeyen bu günlerde.
Kim bilir bu kaçıncı günü böyle uyanışımın,
Uzak ufuklara dağlara hasret.
Hayret diye bir şey varmış; hayret!
Kim hissetmiş ilkin acep?
Ne görmüş ne duymuş?
Kör mü olduk, yoksa bilmez mi olduk kıymet.
