Hissetmek ve bağ kurmak. Bunlar, insanın karşısındaki ile kurabileceği en yüksek seviyedeki ilişkilerdir. Bunun nedeni, insanın kendisi de dâhil etrafında gördüğü ve görmediği her şeyin, bir akış ve değişim içinde olmasıdır. Birçok insan için bu değişim esnasında insanın kendi özünü bulması bile zorken karşısındakinin özünü keşfedip onunla bağ kurabilmesi, gören bir kalp sayesinde olabilir. Sonuçta insanın kalbi körse, bir çift göz neye yarar ki? Ne de olsa gözler bakmayı, kalp ise görmeyi sağlar. Eğer kişinin kalbi görebiliyorsa kişi, bu kaos ve değişim döngüsünün içinde anda kalarak kendi özünü ve etrafındakilerin özlerini görebilir. Bunun sayesinde onları hissederek onlarla bağ kurabilir. Unutulmamalıdır ki evrendeki frekanslar değişirken, evrende bulunan her şey değişim içindeyken bakan gözlerimiz sadece maddeyi yorumlamamıza yardımcı olur ve bu işlem beyinde gerçekleşir. Fakat gören kalp ile bağ kurmak; değişimin oluşturduğu düzenin içinde insanın kendini anda hissederek anlaması ve ardından karşısındakini hissetmesi ile olur. Gözlerinizle yetinmeyin, kalbinize dönüp dünyaya tekrar bakmayı unutmayın.
