Eşitsiz toplumun acıda eşitlenmesi
Sağır koltukların sığır olanlarla terlemesi
Çalınamayan bir şeyin bile çalınması
Normal olmayan her şeyin normalmiş gibi yutturulması
Her şey sıradan karıncalar çürürken
Kimse geçemiyor sokaktan
Çimen bağlamış kaldırımlarda insan izi kalmamış
Deniz görünmüyor yeni yapılan bloklardan
Her gün yeni bir dert, yeni bir kriz
Elimde son kullanma tarihi geçmeyen acılar
Her şey sonradan karıncalar yürürken
İnsafsız yoksulluğun damarlara yürümesi
Günlerin provasız ağlama krizleriyle
Bitmeyen bir karanlığa inmesi
Aç kurtları beklerken dağlardan
Şehirlerde çocukların açlıktan ölmesi
Koşan kelimeler koşan atlardan daha hızlı
Her şey yalandan karıncalar uyurken
Yalnız bilmeceler değil karanlıkta
Hiç geçmeyecek gibi katlanıyoruz çağa
Devir demiri kesiyor
Varlığım mart soğuğuna armağan olsun
Ne mutlu susmam diyene
Demediğim kalmadı karıncalar bilirken
