Bilmem ki / Niçin mazlumdur bu kainatı iki dudağının arasında tutan.
Bilmem ki
Niçin mazlumdur bu kainatı iki dudağının arasında tutan.
Oynatmak için bu tozlu kürenin çarklarını
Yerlerde bir daha düşe kalka sürünmem,
Ezilmem gerekirmiş
Ayaklar altında.
Oysa toprağın haberi bile yoktur bu çığlıktan.
Kaç kere gömüldü kim bilir,
Kaç kere titredi kemiklerim bu kar yığınlarında.
Ar denilen ince yol ise kayboluyor yerin güneş gören yüzünde.
Keşke anlayabilseydi
Ayakları çamurlara var gücüyle basanlar.
Kaldırımlarda geriye tabanına hüznüm bulaşmış postalların izi kalmasaydı .
Bir kere daha düşerdim belki,
Sağlam bir infilak ile,
Toprağın kalbinden doğar,
Cihanı en orta yerinden oynatırdım bu kez.
