Her vazgeçiş seni andırır bana
Sakin bir rıhtımda
Ayakları yere basan sorularla
Kalakalacaktı içimdeki nefes,
Zamanın durduğunu farkeden biri çıkmasa
Çoğalan denizde
Yükünü taşımaya eğilmiş
Bir çift göz belirir sonra
Her vazgeçiş seni andırır bana
Soğuktan mıdır uzaktan mı bilinmez
Dünyanın yarısını kaplayan bir örtü
Hatırlıyorum
Tanıştığımız o gece
Gökte yıldızlı bir şölen,
Şiir içinde şiir vardı
Ve kavuşmamız gereken konular
Hem her yaklaşan senin sesini getirmiyor bana
Başlamaktan korkanlarla yola çıkılmaz
Yer yer tepelerden geçilip
Gün ağarana dek
Koşmak gerekirdi
Bilirdik
Sen ve ben varız malum zamanda
Yağmurlar düşerdi kış geceleri camdan
Paldır küldür biz düşerdik aşktan
Eski yeni demeden
Kokusunda kaybolmuş bir karanfilin
Yaprakları arasında sakladım sayfalarımı
Turuncuya çaldık gökyüzünü
Her sabah gözümü açtığım gün seni getirsin bana
