Desen şimdi geçip karşıma, bir gülle konuşur gibi. Bu ne çok ayrılık, açtım kollarımı bekliyorum
Desen şimdi geçip karşıma
Bir gülle konuşur gibi
Bu ne çok ayrılık
Açtım kollarımı bekliyorum
Hadi gel artık
Desen mesela
Geçen yine aklımdasın
Bir çocuk yanımda güvercinleri sayıyor
Baktım elleri aynı sen
Kaçtım hemen
Kaçtım ki beni de saymasın
Son bir kez deyiversen
Ben yoruldum sensizlikten
Bir çare bulup buluştururuz
Hasretini denize gömer
Seni kalbimde yeşertirim
Büyütürüm içimde
Acımı dindirecek yaşa gelsen yeter
Desen keşke
Bir bitmedi bu yaşamak yokluğunla
Bırakalım şairler düşünsün gerisini
Hayatın kandırdığı kadar güzelmiş ölüm de
Ne dersin kavuşsak mı en yakın zamanda?...
