Dışarı çıkıp ağaçlara sarıldığın günler olacak, dünyayı çok sevdiğinden değil, dünyanın seni sevmesini istediğinden, belki de o ağacın seni hatırlamasını istediğinden, yani ihtiyaç gerektirdiğinden.
Ve yine her sabah kalkıp fazlalıklarını toplayacaksın, tekrar tekrar kendi taşmanı izleyeceksin, o gün üçüncü kez yeri sileceksin ve makyajını yapacaksın belki de, saçını toplayacaksın.
Güzel gözükmek istediğinden değil, dünyanın seni güzel hatırlamasını istediğinden.
Ve tekrar tekrar kendini yedireceksin, en sevdiğin çayı demleyeceksin ve ölüme ne kadar yakın olduğunu görebildiğin halde, o köşedeki bitkini sulayacaksın.
Yeni evlere taşınacaksın, ne kadar yalnız hissettirse de, şehirler değiştirip duracaksın, ait olduğun yeri bulmak istediğinden değil, nerede olursa olsun, o son parçanı bulmak istediğin için.
Ve bir de sevip duracaksın, ihtiyaç gerektirdiğinden.
