Ara
⌘+K ile aç
Bu ıssız şehri gri bulutlar bürüdüğünde, günahkâr sokaklar arınırcasına yıkanırken yağmurla
Saygın düşüşlerin, üzüyor dayandıkça ezilişin, kaygın özleminden değilse niye böyle yalnızsın?
Son istasyonun güzelisin sen, ellerin narlar ülkesinden gelmiş gibi aziz
Biraz ileride göl su kurbağaları anız kokuyor kan tarlası şimdinin Akeldama’sı
Hayatı ezberlediğim doğru Yine de içimde bir korku mayalanıyor Gece-gündüz kanatıyorum kendimi Durulmuyor yalnızlığım!..