Dünya, karşılık beklemeden bizim için sakladığı onca güzelliğiyle hepimize kucak açmışken, ona karşı nankör değildik. Güneş, her sabah yüzümüze doğduğunda o ışığın ne kadar kıymetli olduğunu bildik. Ağaçlara, okyanuslara, kedilere, köpeklere, yağmura, kara her daim saygımız sonsuzdu. Doğayı sevdik çünkü onsuz olmazdık. Her fikre saygı duyarak yaşamayı, yaşatmayı öğrendik. Haksızlıklara karşı sesimizi çıkarmaktan korkmadık. Kendi değerlerimizi korumak için olduğu kadar başkalarının değerlerini korumak için de vardık. Bizi biz yapan, bizi insan yapan ne varsa hakkını vererek yaşadık. Çünkü yaşam, kaybetmeden değeri anlaşılandı.Çünkü hayat, beklemek için çok kısaydı.Çünkü henüz hayallerimizin gerçekleşeceğine inancımız tamdı.Hem biz, hep ileriye bakacağımıza ve kardeşçe yaşayacağımıza söz vermiştik.
