İlham güzelliktedir. Güzelliğin, o en derine işlerkenki perde perde yayılmasındadır. Bunu yalnız, kelimelerin kalpten kaleme dökülürken çıkardığı sesi elini attığı her sayfada dinleyen bilir.
Yarım asırlık çınarlarda, sonbahara sıkı sıkıya tutunmuş bir yaprakta, yetmişlik ninenin avcunun içindeki nasırlarda,
misketiyle akşam ezanını cebinde taşıyan çocuğun gözündeki ışıktadır ilham.
Hem ilham, kimi kimsesi kalmamış, alevini külünden ayırmanın imkansız olduğu, eski sandıklarda unutulmaya yüz tutmuş hüzünlerde de ziyadesiyle bulunur.
İlham, aşkla bakan iki sevgilidedir,
Asfaltı delip nefes almak için canını dişine takmış papatyadadır,
Yeni doğmuş bir bebeğin süt kokan yanağındadır.
İlham, uzun uzadıya konuşulmuş bir yolun sonundadır,
Hikayesi henüz yazılmamış bir bestenin başındadır.
İlham güzelliğin her zerresindedir.
Sağlıcakla kalın sevgili okur, ilhamınız hiç eksik olmasın...