Merhaba sevgili okur...
Sizlere bu şekilde seslendiğimiz iki yıl geçti. Raf'ın serüvenine hangi noktada dâhil olduysanız, o andan itibaren bu ailenin bir parçası haline geldiniz. Çabamız, emeğimiz, birliğimiz önce ekibimize, daha sonra da siz okurlarımıza ve yazarlarımıza ilham ve umut olsun istedik. Çok güzel ve yapıcı geri dönüşler aldık. Sorular sorduk, düşündük, anladık, yorumladık. Bir sürü insan, hep birlikte hikâyelerimizi paylaştık. Meğer anlatacak ne çok şeyimiz varmış sevgili okur. Meğer paylaşıldıkça düşünceler de ne güzel çoğalıyormuş. Birbirini hiç tanımadan nasıl da biliyormuş insan diğerinin yüreğini...
İyi ki şu an burada, bu satırlarda birlikteyiz. "Hadi, hemen" deyip bir cesaretle çıktığımız yolda, hep artarak yürümeye, üretmeye devam ediyoruz. Hayal etmeye, çabalamaya ve üretmeye hep devam ettiğimiz, hatalarımızda pes etmeyip ders alarak bir sonraki seferde daha iyi yapmaya çalıştığımız bu iki yıllık Raf Dergi serüveninin, her birimize hep daha fazla şey öğretmesini ve ümit olmasını dilerim.
Raf'ın nice güzel yılları olsun, bizler de onunla birlikte büyüyelim, üretelim, gülelim sevgili okur.
Sağlıcakla kalın...