Değişerek, değiştirerek var olmaya devam ediyoruz. Birilerine, bir şeylere, bir şehre bağlanıyoruz. Kendimize ait bir dünya kurup onu dört bir yanından tutturmaya çabalıyoruz. Ama biz değişeniz. Zaman gelir ki köklerimizi söküp bambaşka yerlere dikeriz. Biz uzakları istersek yakın ederiz. Cesaretini toplayıp hayal kurmaktan çekinmeyenlerimiz, her adımla ileriye gideriz. Bazen o kadar kolay olmaz bu. Kış gelir, zaman biter. Sıcağa göç eden kuşların bıraktığı evlerine son bir bakışı gibi geri gelmek üzere veya geri gelmemek üzere gideriz. Değişimden korkmak doğamızdan amenna. Ama değişmemek, gün gelir daha çok acıtır. Hayatın karşımıza çıkardıklarının farkında olup her zerremizle yaşamayı seçtiğimiz o yolda yaşamaya ve değişmeye açız. Güneş yine doğacak, dere tepe aşılacak, uzun yollar aşk, sevgi, hüzün, mutluluk, keder getirecek, belki kalbin kırılacak ve tamir olacak. Ama değişeceksin, değişeceğiz. Kapını değişime açmayı unutma sevgili okur. Kendine çok iyi bak!
